Boekennacht + nieuwe recensies

2015-05-29-DeStandaardScreenshotVanavond ben ik om 22:15 te gast bij Barts Boekenclub, tijdens de Boekennacht aan het Spui (hier het programma). Het gaat over opstand in de literatuur, maar ongetwijfeld zal ook Een honger ter sprake komen, de roman waarover Mark Cloostermans vandaag in De Standaard schrijft: “Een honger is het werk van een rasverteller (…). Niet te missen.” ****

Lees hier de complete recensie.

En waarover Wim Huyghebaert, eveneens vandaag, op Cutting Edge schrijft: “Wie van literatuur verlangt dat ze onverschrokken is, hoeft niet langer te zoeken. ‘Een honger’ van Jamal Ouariachi is een roman als een naar de hemel gebalde vuist: stilistisch veelzijdig en volumineus, maar nooit langdradig, en urgent door de vrijheidsstrijd op leven en dood.” ****

Lees hier de complete recensie.

Het Parool: ***** voor ‘Een honger’

2015-05-28-HetParoolArie Storm schrijft in Het Parool over Een honger: ‘Het lijkt wel alsof Jamal Ouariachi (1978) met Een honger, zijn vierde roman, eens even goed wil laten zien wat hij allemaal kan. Hij is een begenadigde verteller. Hij is iemand die op smeuïge wijze een verhaal weet te brengen. Dat doet hij met verrassende plotwendingen, het inbrengen van een liefdesgeschiedenis en het voortdurend suggereren van gevaar en onraad.

Lees hier de complete recensie.

4 ½ ster in De Morgen voor “Een honger”

2015-05-06-DM-voorpagina

Vandaag in De Morgen: bespreking van, interview over én voorpublicatie uit Een honger. De krant deelt 4 ½ ster uit en schrijft: ‘Een honger is een roman geworden die een stevige thematiek koppelt aan een soepele leesbaarheid, die maatschappijkritisch is maar ook de mooiste pagina’s over de liefde bevat die we in jaren lazen.’

Hier te lezen als pdf: deel 1, deel 2.

Een honger ligt vanaf 12 mei in de winkel.

 

Herdenken

Eerste optreden koning bij dodenherdenking

Mijn opa werd tewerkgesteld in een wapenfabriek in Berlijn. Verknipt en verbitterd keerde hij na de oorlog terug naar Amsterdam. Daar maakte hij een puinzooi van zijn nog jonge gezin (de posttraumatische stressstoornis was nog niet uitgevonden, laat staan de behandeling ervan). Dat mijn moeder tot een redelijk normaal mens is uitgegroeid, mag een wonder heten.

Af en toe sta ik daarbij stil: daar heb ik 4 mei niet voor nodig. Zo’n dag heeft alleen zin als je bereid bent van het verleden te leren om het heden beter te begrijpen. Als ik nu om me heen kijk, zie ik een Nederland dat helemaal nergens iets van wil leren of weten. Iedereen die het moeilijk heeft, kan de kolere krijgen. Wie anno 2015 oorlogen ontvlucht, krijgt in Nederland geen onderdak of onderduik aangeboden, maar een retourtje land-van-herkomst. De VVD’ers van deze wereld kramen dan wat oneliners uit, over ‘aanzuigende werking’. Ongetwijfeld zijn ze vanavond door het hele land verspreid aanwezig bij herdenkingen, de VVD’ers. Op de Dam zal Mark Rutte vast en zeker een kransje leggen, samen met de nazaat van de nazi’s en de dochter van de junta.

Ik zal m’n bek houden, hoor, straks om 20:00 uur. Maar neem me niet kwalijk als ik tijdens die twee minuten stilte wat andere mensen herdenk dan the usual suspects.