Ouariachi op Das Mag Festival

DasMagFestivalHandleiding

Op 20 mei vindt in Amsterdam weer het Das Mag Festival plaats. Ik ben daar te gast om met lezers in gesprek te gaan over Herinneringen in aluminiumfolie. Dat doen we in The Golden Cock, de geheime bar van de Dum Dum Palace. Na afloop is er een feest in de Brakke Grond. Koop je een ticket, dan ontvang je Herinneringen in aluminiumfolie per post, doe je mee aan de leesclub, en krijg je toegang tot het feest.

Twijfel? Lees de 4 sterren-recensie in NRC Handelsblad, luister naar de tip van het DWDD Boekenpanel of bekijk dit interview bij VPRO Boeken.

Je ticket bestel je hier!

De Groene-maffia

JoopMarjaKees
Groene-redacteuren en BFF’s Joost de Vries, Marja Pruis en Kees ‘t Hart.

Disclaimer: wat ik hieronder schrijf komt niet voort uit zuurheid, afgunst of een gevoel van miskenning. Ik publiceerde in het jaar 2016 namelijk geen roman en kom dus niet in aanmerking voor een van de grote literaire prijzen over die periode. Zo, opgehelderd. Dan heb ik nu mijn handen vrij voor het volgende.

Het Nederlands taalgebied kent drie grote, commerciële prijzen: de ECI Literatuurprijs, de Libris Literatuurprijs en de Fintro Literatuurprijs (voorheen Gouden Boekenuil).

Tel even mee.

Op de shortlist van de laatste ECI-prijs stond de roman Zachte riten van Groene Amsterdammer-redacteur Marja Pruis. In de jury van die prijs zat Groene Amsterdammer-redacteur Joost de Vries.

Op de zojuist bekend gemaakt shortlist van de Libris Literatuurprijs staat de roman Zachte riten van Groene Amsterdammer-redacteur Marja Pruis. In de jury van die prijs zit Groene Amsterdammer-redacteur Kees ‘t Hart.

Op de longlist (en mogelijk straks ook op de shortlist!) van de Fintro Literatuurprijs staat de roman Zachte riten van Groene Amsterdammer-redacteur Marja Pruis. In de jury van die prijs zit Groene Amsterdammer-redacteur Jan Postma.

Wat valt u op? Bij De Groene Amsterdammer gaan ze er prat op dat ze, uit overwegingen van neutraliteit, geen collega’s recenseren. Dat klopt. Ze delen nominaties en prijzen uit aan die collega’s. Dat levert een hoop meer centen en publiciteit op dan een recensie in De Groene Amsterdammer.

Maar Jamal, als je motief niet afgunst is, waarom zou je je hier dan over opwinden?

Omdat ik van literatuur houd. Omdat we onze literaire prijzen zuiver moeten zien te houden. Daar past geen Groene Amsterdammer-maffia bij. Dat is in de eerste plaats in het belang van zo’n prijs als de Libris. Die heeft alleen autoriteit wanneer mensen geloven dat de prijs én de shortlistnominaties daadwerkelijk naar de beste boeken van het jaar gaan.

En dat brengt me op het belang van de genomineerde auteurs. Het zou best eens kunnen dat Marja Pruis met Zachte riten de allerbeste roman van 2016 heeft geschreven. Maar haar collega’s bewijzen haar – én de literatuur – geen dienst door de indruk te wekken dat zij al die nominaties aan haar Groene Amsterdammer-redacteurschap te danken heeft.

Dus… kom op, Groene-lieverds. Zoek andere nevenactiviteiten. Dit is géén gezicht. Jullie spugen op de literatuur én op jullie collega. En wij, omstanders in de literatuur, durven nauwelijks te kijken naar deze schaamteloze, schaamteloze vertoning.

Voorpublicatie: “De zaak 17/26″

AlsDitZoDoorgaat_coverVrijdag 10 maart 2017 verschijnt Als dit zo doorgaat, een “guerrillabundel” met verhalen van welluidende literaire stemmen, samengesteld door Auke Hulst.

Het is een boek waarin schrijvers onderzoeken wat er op het spel staat in tijden van Trump, in tijden van een almaar rechtser wordend Europa.

Ruim twintig auteurs leverden een bijdrage, o.a.: Karin Amatmoekrim, Hanna Bervoets, A.H. J. Dautzenberg, Anne-Gine Goemans, A.F.Th. van der Heijden, Gustaaf Peek, Jan van Mersbergen, Nelleke Noordervliet, Christine Otten en Jamal Ouariachi.

Literair tijdschrift Revisor biedt een voorpublicatie uit de bundel aan, en wel mijn bijdrage, het verhaal “De zaak 17/26″. Hier integraal te lezen.

Initiatiefnemer Auke Hulst over Als dit zo doorgaat:
‘Er zijn momenten dat je als mens niet meer op je handen mag zitten. Bijvoorbeeld wanneer de stoel in de fik staat. Nu zowel nationaal als internationaal de democratische, liberale rechtsorde in zwaar weer verkeert, is het van belang dat we allemaal stilstaan bij de vraag: welke wereld zijn we aan het maken? Tweets, Facebookposts, nieuwsberichten en opiniestukken haken vooral in op het hier en nu. Als er een vergezicht wordt geboden, dan is dat een abstract vergezicht. Een klassieke roman als 1984 liet al zien dat literatuur zo’n vergezicht ook invoelbaar kan maken. Ik meende dat de urgente situatie reden was in actie te komen: door binnen één maand een bundel nieuwe literaire verhalen te verzamelen en te publiceren, nog vóór de Nederlandse verkiezingen van 15 maart. Mijn uitgever, Ambo|Anthos uitgevers, durfde de gok te wagen. Dat zoveel geweldige schrijvers op stel en sprong ruimte wilden vrijmaken in hun agenda om aan dit project mee te werken, laat nog maar eens zien dat de literatuur midden in de maatschappij staat.’

Getipt door Boekenpanel DWDD

Herinneringen in aluminiumfolie werd gisteravond getipt door het Boekenpanel van De Wereld Draait Door. “Je wil weten hoe die verhalen aflopen. Fantastisch gedaan. In de traditie van Roald Dahl, Edgar Allan Poe. Gewoon smullen.” Aldus boekhandelaar Arno Koek.

Kijk het item hieronder terug.

**** in De Morgen voor Aluminiumfolie

20170215-DM-over-aluminiumfolie-1

Dirk Leyman van De Morgen kent vandaag 4 sterren toe aan Herinneringen in aluminiumfolie. Daarnaast spraken we uitgebreid over de toestand van het korte verhaal en de literatuur in het algemeen, en natuurlijk over de verhalen en thema’s uit het boek.

“In alle tien verhalen uit zijn bundel weet Jamal Ouariachi de spanning flink op peil te houden. Satirisch, sardonisch en soms ook sinister. Ongetwijfeld wrijft W.F. Hermans zich vanuit gene zijde in de handen, net als Patricia Highsmith, Vladimir Nabokov of Edgar Allan Poe. ”

Lees hier het hele stuk: deel 1, deel 2.

**** in Humo voor ‘Aluminiumfolie’

HerinneringenOpTafel

De eerste recensie voor Herinneringen in aluminiumfolie is binnen: Humo deelt 4 sterren uit en schrijft:

De kortverhalen van Ouariachi laten zich in twee stapeltjes verdelen. Er zijn de wrede parabels, waarin de schrijver-psycholoog het vruchteloze gewroet van onze soort onder de loep neemt: het consumeren, het people managen, het multitasken. En dan hebt u nog de achteloos mooie vivisecties van liefdesverdriet, existentiële twijfel en andere kwalen. Beide stapels zijn besmet met oerangsten en gruweldaden. De kortverhalen lezen zo als moderne nazaten van de griezelverhalen die onze voorouders elkaar voor het slapengaan vertelden. (mke)