Hoi Greta!!

In Sir Edmund, de weekendbijlage van de Volkskrant, staat een interview met de zojuist gedebuteerde schrijver Solomonica de Winter. Het begint als volgt:

Solomonica

Touché.

Of Solomonica kan schrijven, weet ik nog steeds niet, maar ze heeft in ieder geval meer gevoel voor humor dan haar beide ouders bij elkaar. Ik ga dat boek van haar maar eens lezen.

Opvallend is trouwens wel dat de interviewster die dat Facebook-citaatje zo lekker suggestief aanhaalt, Greta Riemersma (die geen Facebook-vriendin van mij is, maar die waarschijnlijk wél nog iets met mij af te rekenen had) vervolgens het halve interview verspilt aan vragen over Solomonica’s ouders. Over dat boek komen we geen donder te weten. En grappig genoeg las ik ietsje later in die andere bijlage, Volkskrant Magazine, een interview met schrijver Niña Weijers. Oók door Greta Riemersma. En ook dáár gaat de helft van het gesprek over Weijers’ ouders. Trekt u zelf even uw conclusie? Hint: ‘t is iets met een pot en een ketel.

Literatuur in 2015

Boeken

Boeken waar ik naar uitkijk, die in 2015 zullen verschijnen:

- Madame Bovary, het herontdekte meesterwerk van de vergeten Franse auteur Gustave Flaubert. Verschijnt in januari in een nieuwe vertaling bij Lebowski, met een nawoord van Carice van Houten.

- Tja, deeltje 653 in de reeks verzamelde columns van Martin Bril. Prometheus, februari.

- Meisjemeis, van Anna Drijver. Een indringend relaas over een bekende actrice-annex-schrijfster van wie de romans telkens worden besproken onder het kopje ‘Kinderboeken’. Nijgh & Van Ditmar, maart.

- Het beste van Plato, bezorgd en vertaald door Arie Boomsma. Athenaeum, maart. De eerste 500 exemplaren gaan vergezeld van een bonus-cd waarop Boomsma de Faidon integraal voordraagt.

- Halal slachten met ISIS, een geëngageerd kookboek voor de islamitische carnivoor, door Abdelkader Benali en zijn familie. De Arbeiderspers, april.

- De ironie van de voetbalkantine, een bundel filosofische conversaties tussen Thierry Baudet en Joost de Vries. Prometheus, mei.

- Ik ben een goed mens, nieuwe fictie van Dimitri Verhulst. Atlas Contact, mei.

- Emoties, van Jessica Durlacher, literaire thriller waarin de dochter van een concentratiekampslachtoffer tijdens een yogales in Tel Aviv geconfronteerd wordt met raketaanvallen van Hamas. De Bezige Bij, september.

- De kakkerlak en de strontvlieg, nieuwe dierenverhalen van Toon Tellegen. Querido, september.

- Parijs, Parijs!, van Jan Siebelink, over een leraar Frans die terugblikt op zijn jeugd in een streng-gereformeerd bloementelersmilieu. De Bezige Bij, oktober.

- Ik, debuutroman die nergens over gaat, geschreven door Sarah Muizenis (bekend van haar artikelen in de schoolkrant van het Franeker Lyceum). Atlas Contact, november.

- De paradox van de supermarkt, de verzamelde boodschappenbriefjes van de in 2010 overleden Harry Mulisch, gericht aan zijn vrouwen en vriendinnen. De Bezige Bij, november.

Ja, het belooft een mooi jaar te worden.

Bril

Bril Bono

Dit is geen slecht artikel, maar het belangrijkste is de foto. Die laat zien dat de bril van Lee Towers viral is gegaan, en dat gun ik die ouwe Rotterdamse rammerd van harte.

 

Over Bullshit

Shira Keller vandaag, in een interview op Hebban.nl: “Iemand (Jamal Ouariachi) betoogde laatst dat de onderwaardering van vrouwelijke schrijvers met het geringere pagina-aantal van hun boeken te maken zou hebben, en dat dunne boeken een gebrek aan ambitie verraden. Dat vind ik complete bullshit.”

Ach Shira toch, dat jij, wier werk ik zo bewonder – je weet hoe lyrisch ik ben over jouw dunne prachtroman M.! - , ja, dat jij nu ook al mee kwaakt in dat koor van quasi-feministen die niet kunnen lezen. Ik schreef in Vrij Nederland het volgende over vrouwelijke auteurs: “Kwaliteit in overvloed, zonder meer, maar een goed boek is nog niet hetzelfde als een opvallend boek. En opvallen, daar draait het om in een literair landschap waar elk jaar weer honderden nieuwe titels aan de horizon verschijnen.”

En dat dan niet als mijn persoonlijke opvatting, maar als mogelijke verklaring voor het relatief geringe aantal vrouwen op long- en shortlists van literaire prijzen, en in de recensies.

En ik noemde omvang als een van de vele aspecten die maken dat een boek meer of minder opvalt. De grapjes in de trant van “Jamal Ouariachi vindt dikke boeken beter dan dunne boeken” heb ik sindsdien in groten getale voorbij zien komen. En genegeerd, want te stupide en flauw om aandacht aan te besteden.

Ach, wat moet ik er ook van zeggen? Mij rest slechts een melancholiek uitgesproken: “Et tu, Brute?”

Masterclass Proza

Op zaterdag 15 november geeft Jamal Ouariachi namens de Querido Academie een Masterclass Proza in boekhandel De Groene Waterman te Antwerpen.

“Wie niet kan schrijven, zal het ook nooit leren. Maar wie wél over talent beschikt, heeft er baat bij zich te bekwamen in de technieken die een romancier tot zijn beschikking heeft. Tijdens de Eendaagse Masterclass Proza leer je welke technieken dat zijn en hoe je die naar je hand kunt zetten. Docent Jamal Ouariachi laat onder andere zien hoe je je personages levensecht maakt, welk vertelperspectief je voor je roman kunt kiezen en hoe je de verhaallijnen componeert. Bijzondere aandacht gaat uit naar de stijl, die een roman naar de mening van Jamal Ouariachi maakt of breekt.”

Meer informatie en aanmelden op de website van de Querido Academie.

‘Staatsieportretten schrijver Jamal Ouariachi zijn alle drie in trek’

Portretfoto

Van de nieuwe staatsieportretten van schrijver Jamal Ouariachi zijn er tot nu toe dertig verkocht. Dat meldt een woordvoerster van Uitgeverij Querido dinsdag.

De drie kunstwerken, gemaakt door Femmy Otten, Iris van Dongen en Arnout Hulskamp, werden in april gepresenteerd op Singel 262 in Amsterdam en waren daar tot vorige week te zien.

Sinds 1 oktober kunnen ministeries, bibliotheken, boekhandels en andere belangstellenden reproducties van de drie portretten kopen via een speciale website. “De bestellingen beginnen nu binnen te lopen”, aldus de woordvoerster. “Er is niet echt een favoriet. Het gaat gelijk op.”

Otten schilderde de schrijver tegen een achtergrond geïnspireerd op de stof waarmee het bureau in zijn werkkamer is bekleed. Van Dongen schilderde Ouariachi tegen een abstracte achtergrond met zijn gezicht deels in de schaduw. Hulskamp maakte een foto van de schrijver in een bruin corduroy pak met wit overhemd, de kleuren van zijn nieuwe roman.

Het Mondriaan Fonds selecteerde de kunstenaars op verzoek van uitgeverij Querido en het Nederlands Letterenfonds.