{"id":837,"date":"2017-04-01T13:41:25","date_gmt":"2017-04-01T12:41:25","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jamalouariachi.nl\/blog\/?p=837"},"modified":"2017-05-01T13:50:30","modified_gmt":"2017-05-01T12:50:30","slug":"jaar-1-1","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jamalouariachi.nl\/blog\/?p=837","title":{"rendered":"Jaar 1 (#1)"},"content":{"rendered":"<p><em>Zaterdag 1 april 2017<\/em><br \/>\nEen vochtig plopgeluid, alsof een natte kurk vrijkomt uit een rubberen champagnefles. Dat het allerlaatste stukje zo snel zou gaan&#8230; Alles tegelijkertijd: glibberend landt ze in mijn opgehouden handen; vanuit mijn linkerooghoek zie ik een verontrustende hoeveelheid bloed wegspuiten van tussen de benen van mijn geliefde F &#8211; een sprietsend geluid. Later zal de associatie zich aandienen met films waarin mensen onthoofd worden &#8211; <em>Kill Bill<\/em> &#8211; hoe de halsslagader na de scheiding van kop en romp nog een paar keer fel pompt. Als een geiser.<\/p>\n<p>Maar nu sta ik in die verloskamer en weet ik van paniek niet waar mijn aandacht als eerste heen moet: naar het bebloede nieuwe leven in mijn armen, of naar mijn misschien wel dode vriendin, leeft ze nog, o god, leeft ze nog na die bloedfontein? Nog nooit in mijn leven ben ik zo vreselijk bang geweest en de enige reactie die mijn lichaam weet te vertonen is: huilen, heel hard huilen, ook als na een seconde of twee alles goed blijkt. F leeft. De baby ook. Beiden kan ik nauwelijks zien door al dat tranengeweld.<\/p>\n<p>Ook de baby huilt, ze wordt op de borst van haar moeder gelegd. Ik veeg mijn wangen droog, meteen worden ze weer nat. Op het gezicht van F lijkt alle pijn van het afgelopen etmaal plaatsgemaakt te hebben voor pure verbazing: \u2018Is ze er al?\u2019<\/p>\n<p>Ja, ze is er.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Zaterdag 1 april 2017 Een vochtig plopgeluid, alsof een natte kurk vrijkomt uit een rubberen champagnefles. Dat het allerlaatste stukje zo snel zou gaan&#8230; Alles tegelijkertijd: glibberend landt ze in mijn opgehouden handen; vanuit mijn linkerooghoek zie ik een verontrustende <span class=\"excerpt-dots\">&hellip;<\/span> <a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.jamalouariachi.nl\/blog\/?p=837\"><span class=\"more-msg\">Lees verder &rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[40],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jamalouariachi.nl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/837"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jamalouariachi.nl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jamalouariachi.nl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jamalouariachi.nl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jamalouariachi.nl\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=837"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.jamalouariachi.nl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/837\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":843,"href":"https:\/\/www.jamalouariachi.nl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/837\/revisions\/843"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jamalouariachi.nl\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=837"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jamalouariachi.nl\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=837"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jamalouariachi.nl\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=837"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}