{"id":425,"date":"2015-05-29T10:23:20","date_gmt":"2015-05-29T09:23:20","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jamalouariachi.nl\/blog\/?page_id=425"},"modified":"2023-04-14T19:57:06","modified_gmt":"2023-04-14T18:57:06","slug":"de-standaard-over-een-honger","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.jamalouariachi.nl\/blog\/?page_id=425","title":{"rendered":"De Standaard over &#8216;Een honger&#8217;: &#8216;Niet te missen&#8217; ****"},"content":{"rendered":"<div class=\"kolom-column\" style=\"color: #333332;\">\n<h2 class=\"item-subtitle\" style=\"font-weight: 300; font-style: inherit; color: #517a8f;\">DE NEERGANG VAN DE NEDERLANDSE BOB GELDOF<\/h2>\n<p class=\"item-intro\" style=\"font-style: inherit; color: #000000;\">Jamal Ouariachi peilt de maatschappelijke temperatuur van Nederland in zijn nieuwe roman,\u00a0<em><span style=\"font-weight: inherit;\">Een honger<\/span><\/em>. Tegelijk laat hij de spierballen rollen.<\/p>\n<p class=\"item-byline\" style=\"font-weight: bold; color: #000000;\">door Mark Cloostermans<\/p>\n<p class=\"item-paragraph\" style=\"font-style: inherit; color: #000000;\"><strong>De auteur:<\/strong> schrijver met Nederlandse en Marokkaanse roots, debuteerde in 2010 en brak in 2013 door met de roman Vertedering.<br \/>\n<strong>Het boek:<\/strong> \u00a0weldoener die wegens pedofilie in de gevangenis zat, laat zijn biografie schrijven door zijn ex.<br \/>\n<strong>Ons oordeel:<\/strong> niet te missen.<br \/>\n****<\/p>\n<p class=\"item-paragraph\" style=\"font-style: inherit; color: #000000;\">Contact met je ex is zelden prettig, maar voor Aur\u00e9lie Lindeboom ligt het nog ietsje lastiger. Een toevalligheid brengt haar weer in contact met Alexander Laszlo, op wie ze tien jaar eerder reddeloos verliefd was. De man die, na dertien gelukkige maanden met haar, de gevangenis in ging op beschuldiging van kindermisbruik.<\/p>\n<\/div>\n<div class=\"kolom-column\" style=\"color: #333332;\">\n<p class=\"item-paragraph\" style=\"font-style: inherit; color: #000000;\">Het blijft niet bij \u00e9\u00e9n toevallig contact. Aur\u00e9lie, intussen journaliste geworden, krijgt van Laszlo het verzoek om zijn verhaal op te schrijven. Een biografie moet het worden, m\u00e9t passages over pedofilie.<\/p>\n<p class=\"item-paragraph\" style=\"font-style: inherit; color: #000000;\"><span style=\"font-weight: inherit; font-style: inherit;\"><em>Een honger<\/em>\u00a0<\/span>is ge\u00efnspireerd door het leven van D. Carleton Gajdusek. Deze arts, net als Laszlo zoon van Oost-Europese immigranten, kreeg een Nobelprijs voor zijn onderzoek naar de ziekte \u2018kuru\u2019. Tijdens zijn werk in ontwikkelingslanden besloot hij enkele kinderen mee naar huis te nemen, waar ze een goede opleiding zouden genieten. In 1996 werd hij door een van die kinderen beschuldigd van seksueel misbruik; hij kreeg een celstraf.<\/p>\n<h3 class=\"item-header\" style=\"font-style: inherit; color: #000000;\">Spiegelpaleis<\/h3>\n<p class=\"item-paragraph\" style=\"font-style: inherit; color: #000000;\">Laszlo is geen arts, maar hij heeft wel hetzelfde onzalige idee als Gajdusek. In het kader van zijn project \u2018Future Leaders of Ethiopia\u2019 adopteert hij een tiental kinderen en voedt ze zelf op, in Amsterdam. Het idee is dat ze ooit terugkeren naar hun land om daar orde op zaken te stellen.<\/p>\n<\/div>\n<div class=\"kolom-column\" style=\"color: #333332;\">\n<p class=\"item-paragraph\" style=\"font-style: inherit; color: #000000;\">Of Laszlo een van die kinderen misbruikte, komt Aur\u00e9lie nooit met zekerheid te weten. De neergang van Laszlo, ooit \u2018de Nederlandse Bob Geldof\u2019, een charismatische man die \u2018als een goed ingewerkte curator [bewoog] door het vaudevilleachtige magazijn dat zijn denkwereld was, waarbij hij her en der snuisterijen tevoorschijn plukte om aan de ademloze bezoeker te tonen\u2019 \u2013 die neergang raakt haar voldoende om in te gaan op Laszlo\u2019s verzoek: ze zal zijn verhaal schrijven.<\/p>\n<p class=\"item-paragraph\" style=\"font-style: inherit; color: #000000;\">Dat cre\u00ebert een interessant vertelperspectief. De eerste keer dat Laszlo het woord neemt, om het te hebben over zijn kindertijd, weten we nog niet dat eigenlijk Aur\u00e9lie aan het woord is: de Laszlo-hoofdstukken zijn Aur\u00e9lies teksten, gebaseerd op haar interviews met Laszlo. Er zit dus flink wat ruis op de feiten: ten eerste is Laszlo\u2019s geheugen niet altijd te vertrouwen en ten tweede doet Aur\u00e9lie haar best om Laszlo in haar boek sympathieker te maken dan hij is.<\/p>\n<\/div>\n<div class=\"kolom-column\" style=\"color: #333332;\">\n<p class=\"item-paragraph\" style=\"font-style: inherit; color: #000000;\">Dit is slechts het eerste moment waarop Ouariachi toont dat zijn boek ook \u2018technisch\u2019 een hoogvlieger gaat worden. Het verhaal waaiert uit, de onderwerpen vermenigvuldigen zich en Ouariachi vond blijkbaar dat de stijl gelijke tred moest houden. Halverwege de roman begint de stijl te muteren. Opeens schakelt Ouariachi over op het taaleigen van Remco Campert, het door merknamen gedomineerde proza van Bret Easton Ellis, metaproza waarin de auteur sarcastisch commentaar levert bij zijn eigen teksten, enzovoort.<\/p>\n<p class=\"item-paragraph\" style=\"font-style: inherit; color: #000000;\">Die persiflages zijn altijd kort. Ouariachi weet zijn momenten te kiezen \u00e9n te doseren, zodat dit stilistische spierballengerol de boel niet overneemt.\u00a0<span style=\"font-weight: inherit; font-style: inherit;\"><em>Een honger<\/em>\u00a0<\/span>\u2018bevat\u2019 verscheidene maatschappelijke debatten: het voelt juist om dat in een weelde aan stemmen te doen.<\/p>\n<\/div>\n<div class=\"kolom-column\" style=\"color: #333332;\">\n<h3 class=\"item-header\" style=\"font-style: inherit; color: #000000;\">Onvrijheid<\/h3>\n<p class=\"item-paragraph\" style=\"font-style: inherit; color: #000000;\">Wat Ouariachi eigenlijk doet, is het beschrijven van de temperatuurdaling in onze maatschappij, tussen de jaren 80 en heden. Onder lichte druk van de politiek-correctheid toonden we onze betrokkenheid met de wereld door geld te schenken aan mensen in nood, duizenden kilometers van ons verwijderd, en we zongen \u2018Do they know it\u2019s Christmas time\u2019. Vandaag is de deur gesloten: de buitenwereld is veranderd in \u00e9\u00e9n grote bedreiging en onze betrokkenheid verminderd.<\/p>\n<p class=\"item-paragraph\" style=\"font-style: inherit; color: #000000;\">Vandaar dat het zinnetje \u2018Hier is de wereld\u2019 enkele keren terugkeert in de loop van de roman. \u2018Hier is de wereld\u2019, zegt Aur\u00e9lies man, en later ook Laszlo, als ze vinden dat Aur\u00e9lie meer aandacht geeft aan haar smartphone dan aan hen. \u2018Hier is de wereld\u2019, zegt de ontwikkelingswerker die een werkloze Laszlo introduceert in zijn wereld. En \u2018hier is de wereld\u2019, denkt Aur\u00e9lie in 2003: niet wat er in Irak staat te gebeuren heeft haar aandacht, maar haar liefde voor Laszlo. De wereld, kortom, is zo groot als we hem zelf maken: het kan een telefoon vol weetjes zijn, of een hele planeet.<\/p>\n<\/div>\n<div class=\"kolom-column\" style=\"color: #333332;\">\n<p class=\"item-paragraph\" style=\"font-style: inherit; color: #000000;\">Ouariachi toont die \u2018temperatuurdaling\u2019 vooral in de figuur van Aur\u00e9lie. Als jonge vrouw trok ze onverschrokken de wereld in; als jonge moeder loopt ze over van angsten. Vroeger interesseerde het lot van de Ethiopi\u00ebrs haar, vandaag kan ze zich niet eens aantrekken wat er precies gebeurt met hun psychisch gestoorde buurman, zolang hij maar niet gevaarlijk wordt.<\/p>\n<p class=\"item-paragraph\" style=\"font-style: inherit; color: #000000;\">Het is een van de vele pregnante vragen die de roman stelt: wanneer is het juist om te helpen en waar gaat hulp te ver? Het \u2018Future Leaders\u2019-idee van Laszlo is duidelijk een te extreme ingreep, Aur\u00e9lies afstandelijkheid het andere uiterste. Gelukkig komt daar aan het einde van de roman verandering in.<\/p>\n<p class=\"item-paragraph\" style=\"font-style: inherit; color: #000000;\">Dat ik me die finale verandering echt aantrok, is het bewijs dat Ouariachi tot meer in staat is dan debatteren en persifleren:\u00a0<span style=\"font-weight: inherit; font-style: inherit;\"><em>Een honger<\/em>\u00a0<\/span>is het werk van een rasverteller en alweer een flinke stap vooruit ten opzichte van Ouariachi\u2019s vorige werk. Niet te missen.<\/p>\n<\/div>\n<div class=\"kolom-column\" style=\"color: #333332;\">\n<p class=\"item-paragraph\" style=\"font-style: inherit; color: #000000;\"><span style=\"font-weight: bold; font-style: inherit;\">JAMAL OUARIACHI<\/span><\/p>\n<p class=\"item-paragraph\" style=\"font-style: inherit; color: #000000;\"><span style=\"font-weight: bold; font-style: inherit;\">Een honger.<\/span><\/p>\n<p class=\"item-paragraph\" style=\"font-style: inherit; color: #000000;\">Querido, 588 blz., 19,99 \u20ac (e-boek 12,99 \u20ac).<\/p>\n<p class=\"item-paragraph\" style=\"font-style: inherit; color: #000000;\">(Bron: <em>De Standaard<\/em>, 29 mei 2015)<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>DE NEERGANG VAN DE NEDERLANDSE BOB GELDOF Jamal Ouariachi peilt de maatschappelijke temperatuur van Nederland in zijn nieuwe roman,\u00a0Een honger. Tegelijk laat hij de spierballen rollen. door Mark Cloostermans De auteur: schrijver met Nederlandse en Marokkaanse roots, debuteerde in 2010 <span class=\"excerpt-dots\">&hellip;<\/span> <a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.jamalouariachi.nl\/blog\/?page_id=425\"><span class=\"more-msg\">Lees verder &rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":387,"menu_order":7,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jamalouariachi.nl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/425"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jamalouariachi.nl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jamalouariachi.nl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jamalouariachi.nl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jamalouariachi.nl\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=425"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/www.jamalouariachi.nl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/425\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1676,"href":"https:\/\/www.jamalouariachi.nl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/425\/revisions\/1676"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jamalouariachi.nl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/387"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jamalouariachi.nl\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=425"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}