Nelleke en de Nieuwe Tijd

Nelleke Noordervliet
Nelleke Noordervliet poseert met een Eng Modern Apparaat

Soms is iets zo gênant dat je liever niet zou kijken. Maar het bevindt zich open en bloot in de publieke ruimte. Je kan niets anders doen dan tóch kijken en zo goed mogelijk je best doen niet in lachen uit te barsten.

Ik heb het over Nelleke Noordervliet die in De Groene Amsterdammer de roman maar weer eens dood verklaart. Goedemorgen! Trekt u even een nummertje? Ga daar maar naast Bas Heijne in de wachtkamer zitten. Okido!

Och, man, je moet het lezen om het te geloven. Het gaat met knullige hobbymetaforen (‘Het leven zonder literatuur is als een kindertekening van een huis’), het gaat met aforismen waar een geestelijk gehandicapte nog vraagtekens bij zou plaatsen (‘Schrijven is altijd het overwinnen van schaamte’), maar het ergste is: Noordervliet denkt te weten hoe de moderne tijd in elkaar steekt. Ze raaskalt over Twitter, waar ‘belezen mensen’ met de dood bedreigd zouden worden. Dat zal dan wel komen van dat ene avondje dat ze voor NRC Twitter-vragen beantwoordde. Laatste post van @nellekenoorderv: 20 september 2012.

Ook schrijft ze over blogs en dat gaat in één adem met ‘likes of hates op Goodreads of Amazon’. Je zou willen schreeuwen: Nelleke, heb je ooit in je leven een van die sites bezocht? En weet je überhaupt wel wat een blog is? Heb je wel eens – ik noem maar even wat – De Contrabas bezocht, een website rijker dan de meeste boekenbijlagen?

Het gelul houdt niet op: ‘Een schrijversavond voor een jong publiek van nu is een sociale happening, waarbij het optreden vooral kort en het drinken lang moet zijn.’ Geloof toch niet wat ze in de lifestylerubriekjes van de krant schrijven, Nelleke, maar kom zelf eens kijken op zulke avonden. Je zult orgastisch worden van de diepgang, geloof me.

Enfin, zo gaat het maar door, tenenkrommende alinea na tenenkrommende alinea… Op het eind probeert ze nog een positieve draai te geven aan haar ‘literaire essay’, maar het is al te laat. Rampzaliger dan hier gebeurt kan een mens niet door de mand vallen.

Arme Nelleke… Het is alsof ik Wim Kok weer voor me zie die ooit op tv wilde laten zien dat hij heus wel wist hoe een computermuis werkte en het ding vervolgens tegen het beeldscherm van de pc in kwestie hield in de hoop dat er wat zou gebeuren.

Nel, geef het op. De moderne tijd kan zonder je en jij zonder de moderne tijd. Ga lekker historische romans schrijven en val ons niet lastig met je teloorgangsgemekker.